علیرضادلبریان

آقای دلبریان:

چند روز پیش رفته بودم دانشگاه هنر مشهد ،نمایشگاه عکس یکی از دوستان دانشجو بود در این حین بازدید با

چند تن از دانشجویان آشنا شدم ، عکس ذیل یکی از اون دانشجویان باصفاست

ازسلام و علیکمون ده دقیقه نمیگذشت،ولی اینقدر صمیمی شدیم که انگار سالها همدیگر رو

میشناختیم ، احتمالا ارواحمون تو آسمونها با هم آشنا بودن ، اینو از صحبتاش فهمیدم

خصوص وقتی که ، از پدر شیمیایی شهیدش برام گفت

توی صُحبتاش آرزوی شهادت کرد

گفتم : شهادت مرگه !! . میخوای بمیری ؟؟؟؟

به حرفم خندید و گفت : نه ، شروع یک زندگی زیباست ....

آهی کشیدم ، خدایا ، ما رو بخاطر این همه غفلت از جوونا ببخش

شما رو به خدا این جوونا ، با این نگاه الهی ، سرمایه های اصلی این مملکت نیستن ؟؟

دشمن میلیاردها دلار خرج میکنه تا این روحیه رو بگیره

ما برای حفظش چکار کردیم ؟؟؟؟؟؟؟

بی جهت نیست که رهبر عزیز به این مضمون میفرمایند:

تهدید جدی برای دشمن این جوونایند ، نه موشکها و سلاحهای ایران

خیلی حرفای دیگه زد که برام پیام داشت ، از شهدا ممنونم که این گلها رو سر راهم میذارن

به دوستای خوبم یکی دیگه اضافه شد، ازش قول گرفتم منو پیش پدر شهیدش ، سر مزارش ببره

اینا همه شون یک هدف و یک حرف دارن ، اما با مارک و آرم متفاوت

طلایند ، طلا ،،، فقط بعضیاشون یه قدری بلایند ، بلا

همه یک دل ، یک هدف ، یک رهبر و یک دشمن واحد داشته و دارند

همه این جوونا با هر شکل و شمایلی ، از یک جنسند ، از یک مملکتند ، از یک آب و خاکن

با یک دین و اعتقاد و یک خدا

دشمن، نمیگذاره ماها همدیگه رو پیدا کنیم و دور هم جمع شیم

آخه نونش توی تفرقه و اختلاف انداختنه

بچه ها ؛؛؛

با هم دوست شین ، اینقد به ظاهر همدیگه ، به اعتقاد همدیگه و......... گیر ندین

اینقد اصرار و پافشاری نکنید که همه باید مثل شما فکر کنن ، مثل

برای خواندن ادامه ی مطلب ودیگرمطالب بهhttp://www.delbariyan.blogfa.comمراجعه کنید.